*ازروزاول تازمینی شدن نفسم*

÷سلام دردونه مامان 

سلام دوست جونیا   خب مامانی امروزمیخوام ازاول برات تعریف کنم .

15ادیبهشت91زندگی مشترکمون روشروع کردیم ازاون اول دلم میخواست نی نی داربشیم ولی بابایی همش نه میاوردوهمیشه میگفت یه چندسال بعد...5ماه گذشت ومن اونقدراصرارکردم که بالاخره راضی شد.بادکترمشورت کردیم اونم گفت هیچ مشکلی نیست میتونم بارداربشم.ولی ازاون روز4ماه هم گذشت وهنوزتودلم نیومده بودی...اسفند91بودکه تصمیم گرفتیم بریم مسافرت نوروزی.قرارشد27اسفندراهی تهران,مشهدوشمال بشیم ویه حال وهوایی عوض کنیم.ازشماهم که خبری نبود.توراه مشهدبودیم که دیدم یه جوری میشم توجهی نکردم وگفتم شایدسرماخوردم.ازسفرکه برگشتیم دیدم نه حالم داره بدترمیشه رفته بودیم بیرون که به بابایی گفتم یه بی بی چک بخره خریدو10شب بودکه فهمیدیم یه فرشته اومده وتودلم نشسته وای که چقدرخوشحال بودم نمیدونسم بخندم یاگریه کنم بابایی برااینکه بخندونتم پاشدورقصیدولی من همینطورمات بودم.زنگ زدم وبه مامانم گفتم اونم کلی خوشحال شد فرداشم رفتیم آزمایش دادم وخیالمون راحت شد.رفتم دکتروبعدازسونودیدم که5هفته و3روزه که تودلمی.بارداریم هم خوب پیش میرفت سه ماهه ی اول نمیتونستم هیچی بخورم فقط برنج وباگوجه میخوردم.ولی به زورتا5ماهگیم کندرخوردم.وزنم هرماه طبیعی بودو وزن شماروهم که میپرسیدم میدیدم حداقل300گرم بیشترازاونی هستی که تونت خوندم.تا7ماهگیم دکترم(خانم دکترکارگرمطلق) عالی بودولی بعدش تصمیم گرفت که بره شهرمراغه...منم مجبوربودم به یه دکتردیگه مراجعه کنم.(منم خانوم دکترقره باغی)روانتخاب کردم اونم خوب بود.ماههای آخر(هفته34)رفتم سونودکترگفت که نی نی 36هفته رونشون میده یعنی رشدش خیلی خوبه وزنشم2700گرم.بادکترم مشورت کردم ولی قبول نکردوگفت هنوزتو34هفته هستی.2هفته بعدش بازرفتم سونو(37هفته)اینبارآقای دکترهم همینوگفت گفت که رشدش خوبه وهفته ی(38-39)رونشون میده ووزنشم3350گرم.ومشکلی نیست اگه بخوام زایمان کنم.اماخبرمهم دیگه که خیلی ناراحتمون کرداین بودکه سه دوربندناف دورگردنت پیچیده بود...واین مسعله داشت عذابمون میداد.بازبادکترم مشورت کردم ولی هیچ تاثیری نداشت وگفت هیچ مشکلی نیست.خیلی اصرارکردیم که بارضایت خودمون عمل بشم ولی اصلاقبول نکردکه نکرد.اومدیم خونه وتاصبح بیداربودم.روزبعدهم هیچ کاری نکردم آخه میترسیدم...تصمیم گرفتیم فرداش من وبابایی ومامانم بریم مراغه.شب کاراموکردم وساکتم بستم تاصبح بابابایی برم خونه مامانم وظهربریم مراغه.12شب خوابیدیم تا2شب بیداربودم وهی آیت الکرسی میخوندم.کم کم خوابیدم.2ونیم بودازشدت دردبیدارشدم گفتم همون درداست که چندشبه دارم.درازکشیدم دیدم نه خوب نشدرفتم دستشویی واومدم اصلافرق نکرده بودم.بازاحساس کردم دستشویی دارم رفتم اینباردیگه نتونستم تکون بخورم.ازدم دربابایی روصداکردم اونم بیدارشدطفلی خیلی هول شده بودگفت به مامانت زنگ میزنم بریم گفتم باشه.زنگ زدوماهم آماده شدیم و3ونیم رسیدیم بیمارستان.باکلی تلاش وارداتاق شدم دیدم یه چن نفرهم مث من دارن گریه میکنن.مامانم به عمه ام زنگ زدتابیادخداروشکراون شب اون توبیمارستان بودآخه دستیارپزشکه تواتاق عمل.تااومدهمه دسبه کارشدن تاببینن چمه.معاینم کردن وگفتن میتونی طبیعی هم زایمان کنی.وایییییییییی گفتم نه همون سزارین خوبه .دکترم اونجانبود.خلاصه (خانم دکترمریم حیدری)قبول کردعملم کنه.آمادم کردن برم طبقه3براعمل.عمه ومامانمم باهام اومدن.10صبح میخواستن عملم کنن که 2تااورژانسی ازم جلوزند.11رفتم اتاق عمل خیلی خوشحال بودم که تاچندلحظه دیگه میبینمت.نه دردی داشتم ونه استرسی.تواتاق عمل پرستاراازم پرسیدن نمیترسی؟منم خیلی رلکس گفتم نه ترس نداره که...گفتن ماشاالله به این همه دل وجرات.آقای دکترآمپول بی حسی روزدن زیاد دردنداش.کم کم دیدم پاهام دارن داغ میشن.وهیچی حس نمیکنم.درازکشیدم خانوم دکتراومدوهمین که شروع کردبه بریدن من دردش روفهمیدم دکترباتجربه ای بودولی کامل نذاشته بودبی حس بشم.دادزدم وگفتم من که دارم میفهمم پرستارگفت چی روگفتم الآن دستش توشکممه.تااینوشنیدن گفتن الآن برات مسکن میزنیم.توهمین لحظه سه بارشکمموفشاردادن ویهویی خیلی سبک شدم.بعله فرشته نازم زمینی شده بود.گفتم خدایاهزاران هزارمرتبه شکرت.همینوگفتم وخوابم برد.بعدیک ساعت دیدم دارن صدام میزنن...پاشوپاشونی نی نازتوببین پسره یادختر؟گفتم پسر

اسمش چیه؟گفتم آرتین        معنی اسمش چیه؟گفتم پاک مقدس.بازخوابیدم.   ولی بازبیدارم کردن وگفتن یکی روصداکن.منم گفتم ماما...ماما...بعددیدم مامانم وعمم اومدن پیشم گفتن حالت چطوره ؟ من خوبم    گفتم سالمه گفتن آره گفتم وزنش گفتن3600گرم گفتن اینقدخوشگلههههههههه.ازمحوطه ی اتاق عمل بیرون اومدیم عمم رفت پیش شماومامانم ومادرشوهری به همراه خانوم پرستارمنوبردن بخش.بعدتوفرشته ی نازموآوردن برامنم سرم وآمپول زدن.گفتم مامان بیارببینمش مامانم بغلت کردقلبم داشت ازجاکنده میشد.ای جااااااااانم یه نی نی کوشولوکه تپله وصورتش پرمو وازاون اول داشت دستاشومیخورد.چشاتوبازکردی وزودبستی.بعدچندلحظه گریه کردی اولین باربغلت کردم وبرات شیردادم.مامانم ومادرشوهری وعمه ی خودم وعمه فریده پیشم بودن.بعدش بابایی بایه دسته گل بزرگ وزیبااومدپیشم شمارودیده بوداومدحالموپرسیدوبعدنشست همونجانهارشوخورد.آخه قربونش برم هیچی نخورده بود.وقت ملاقاتم خاله هام ودوتامادربزرگم وزن عموم وعمه اکرم وزن دایی بابایی پیشم بودن.فرداشم بازاومدن.ولی پس فردامرخص شدم واومدم خونه.تواین چن روزتوبیمارستان کلی به مامانم زحمت دادم وبازکلی مث همیشه نازموکشید.یه چن ساعتی هم خاله افسانم موندوفرداشم بازچن ساعت خاله رقیه موند.ولی بقیه ی روزوکل شب رومامانم ازم پرستاری میکرد.¤مامان جونم ازهمین جادستتومیبوسم فدات بشم که اینقدربه فکرمی وهمه ی زحمتام به دوشته قربونت برم من یه دنیاممنونم ازت¤بعدشم که اومدیم خونه وتاده روزمهمون داشتیم.خداروشکرهمه چیزت هم سالم بود.توبیست روزگیت هم ختنه شدی.فدای توبشم من عزیزم

خب دیگه مامانی خداروشکرکه الآن سالم وخوشحال پیشمی.وازهمین جاازهمه بخصوص بابام ومامانم وهمسرعزیرم ( یارهمیشگی)به خاطرزحماتشون تشکرمیکنم.

دوستان ازشماهم یه عالمهههههههه ممنونم که بابردباری حرفای دلموخوندین.

.

.

.

اینم فرشته کوچولوم در3روزگی.